Sunday, 8 February 2015

Obserwacje Jowisza - 02 lutego 2015

Początek tygodnia i pojawiło się w miarę bez chmurne niebo (jak by nie mogło tak być w sobotę). Temperatura w okolicach 0 deg, bezwietrznie. Noc jest bardzo jasna bo Księżyc oświetlony jest już prawie w 96% i jest ponad 50 deg ponad horyzontem. To nie są warunki do obserwacji obiektów głębokiego nieba, no może poza samymi gwiazdami lub ich gromadami. To co wydaje mi się najbardziej sensowne to obserwacje i fotografia Jowisza i oczywiście samego Księżyca.

JOWISZ



Kamera:       ASI120MM (mono)
Teleskop:     SCT 11" + NEQ6
Filtry:       RGB Badera

Nagrywanie materiału w trzech kanałach RGB po 30 sekund ze średnią prędkością zapisu 125 FPS)
Obróbka w WinJupos (derotacja), Registax 5 i Photoshop





Astrofotografia znacznie  różni się od tej konwencjonalnej. Stosowane są różne techniki w zależności od tego jakie obiekty są fotografowane. W astrofotografii planetarnej najlepiej zdają egzamin kamery z możliwością szybkiej rejestracji klatek. Spowodowane jest to wpływem atmosfery ziemskiej na rejestrowany obraz, który nigdy nie jest stabilny. Zjawisko to można porównać do rozgrzanego powietrza falującego nad gorącym  asfaltem w czasie lata. Gdy patrzymy na nadjeżdżający z oddali samochód, widok auta nigdy nie jest ostry i stabilny. Im większy upał tym obraz bliżej asfaltu bardziej faluje. W astronomii zjawisko to określane jest mianem seeing - to parametr, który określa stabilność atmosfery (nie ma związku z przejrzystością powietrza). Dlatego stosując szybkie kamery jesteśmy w stanie wyłapać z nagranego materiału te klatki które są ostre - łatwo policzyć, że dla materiału 30 sekundowego przy średniej prędkości nagrywania 125 FPS zbieramy ok 3750 klatek. Część z nich będzie wystarczająco ostra aby złożyć z nich odpowiednie materiał na zdjęcie. Mając szybką kamerę można wyłapać ostre klatki, ale wciąż podstawową trudnością jest właściwe ustawienie ostrości przy falującym obrazie.

KSIĘŻYC

Obszar gdzieś na linii terminatora

Krater uderzeniowy  -  KOPERNIK